Τι είναι η πελματιαία απονευρωσίτιδα;

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι μια αρκετά επώδυνη πάθηση που ταλαιπωρεί συχνά αθλητές ή άτομα των οποίων η εργασία απαιτεί πολύωρη ορθοστασία. Στην ουσία, πρόκειται για μια φλεγμονή που εντοπίζεται στην πελματιαία απονεύρωση, δηλαδή στην καμάρα του ποδιού. Η πελματιαία απονεύρωση αποτελεί μέρος της πελματιαίας περιτονίας, του ινώδους ιστού που συνδέει την πτέρνα με τα δάκτυλα και επιτρέπει τη βάδιση. Εάν κάποιος ασθενής πάσχει από πελματιαία απονευρωσίτιδα, τότε είναι πιθανό να δυσκολεύεται ακόμα και να περπατήσει εξαιτίας του πόνου.

 

 

Ποια είναι τα αίτια της πάθησης;

Ο κύριος παράγοντας που οδηγεί στην εμφάνιση της πάθησης είναι η ορθοστασία. Η καταπόνηση της πελματιαίας περιτονίας προκαλεί έντονο πόνο, φθορά της πελματιαίας απονεύρωσης και τελικά οδηγεί στην εμφάνιση της φλεγμονής. Για αυτό και η πελματιαία απονευρωσίτιδα συγκαταλέγεται στα λεγόμενα σύνδρομα υπέρχρησης.

Επιπλέον αίτια της πάθησης είναι:

  • Ανεπαρκής προθέρμανση και αποθεραπεία πριν και μετά την άσκηση
  • Χρήση ακατάλληλων υποδημάτων με σκληρό πάτο
  • Χαμηλή ή αυξημένη καμάρα ποδιού
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Παχυσαρκία

 

Ποιοι είναι πιο πιθανό να πάσχουν από πελματιαία απονευρωσίτιδα;

Από τα παραπάνω αίτια προκύπτει πως η πελματιαία απονευρωσίτιδα μπορεί να είναι συχνή σε αθλητές του στίβου, άλτες ή χορευτές. Γενικότερα οι περισσότεροι ασθενείς είναι άτομα που επιβαρύνουν το πέλμα με επαναλαμβανόμενες κινήσεις και καταπονούν την απονεύρωση. Έχει, επίσης, αποδειχθεί πως οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στην πάθηση, ενώ οι ηλικίες στις οποίες εμφανίζεται είναι συνήθως μεταξύ 40 – 60 ετών.

 

 



 

Αντιμετώπιση της πελματιαίας απονευρωσίτιδας

Εάν κάποιος ασθενής πάσχει από πελματιαία απονευρωσίτιδα, τότε είναι πιθανό να δυσκολεύεται ακόμα και να περπατήσει εξαιτίας του πόνου. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία κρίνονται απαραίτητες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων και τη γρήγορη επάνοδό του στις καθημερινές δραστηριότητες.

 

 

Πώς διαγιγνώσκεται η πάθηση;

Ο πόνος και τα έντονα συμπτώματα είναι αυτά που οδηγούν τον ασθενή στον ιατρό. Ο Ορθοπαιδικός θα αναλάβει να σας εξετάσει λεπτομερώς και να υποδείξει τη βαθύτερη αιτία των συμπτωμάτων. Αρχικά, θα συλλέξει το ιατρικό σας ιστορικό και θα εξετάσει τυχόν προηγούμενους τραυματισμούς στην περιοχή της πελματιαίας περιτονίας. Έπειτα, ανάλογα με την κλινική εικόνα, μπορεί να συστήσει τη διενέργεια επιπλέον απεικονιστικών εξετάσεων. Μια ακτινογραφία ή μαγνητική τομογραφία θα βοηθήσουν τον ιατρό να έχει μια πλήρη εικόνα της πάθησης.

 

Πιθανές επιπλοκές της πελματιαίας απονευρωσίτιδας 

Κάποιες φορές, εάν η φλεγμονή είναι χρόνια ή έχει υποστρέψει, ενδέχεται να έχει δημιουργηθεί άκανθα πτέρνας. Η άκανθα είναι ένα οστεόφυτο, ένα δηλαδή επιπλέον οστό που δημιουργείται πάνω στο οστό της πτέρνας. Δεδομένης της φύσης του συγκεκριμένου οστεόφυτου (μυτερό – σαν πινέζα) ο ασθενής αισθάνεται έναν έντονο πόνο καθώς περπατά. Ο πόνος αυτός αναφέρεται ως πόνος από πινέζα ή καρφί και είναι ιδιαίτερα έντονος.

 

 

Ποια είναι η θεραπεία για την πελματιαία απονευρωσίτιδα;

Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της διάγνωσης, την κλινική εικόνα, αλλά και τις προσωπικές σας ανάγκες, ο Ορθοπαιδικός θα προτείνει την κατάλληλη θεραπεία για εσάς.

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική σε αρχικό στάδιο και ο ιατρός θα σας συστήσει τη χρήση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Η φαρμακευτική αγωγή θα καταπραΰνει τον πόνο και θα ανακουφίσει τη φλεγμονή. Παράλληλα, μπορεί να χρειαστεί παγοθεραπεία ή φυσιοθεραπεία. Ακόμα και η χρήση ειδικών πάτων παπουτσιών συνήθως ανακουφίζουν τον πόνο.

Ανάλογα την περίπτωση, ο ιατρός μπορεί να σας συστήσει τη θεραπεία με PRP. Πρόκειται για ενέσιμη θεραπεία κατά την οποία εγχέεται πλάσμα του ασθενούς στο πάσχον σημείο με αποτέλεσμα την ταχύτερη επούλωση της βλάβης. Εάν ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται στις παραπάνω θεραπείες και εφόσον ο ιατρός το κρίνει απαραίτητο, τότε μπορεί να πραγματοποιηθεί χειρουργείο. Ωστόσο, αυτό το ενδεχόμενο είναι εξαιρετικά σπάνιο.

 

Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας αποτελεί μια εξατομικευμένη υπόθεση. Για αυτό, είναι σημαντικό να επικοινωνήσετε έγκαιρα με τον ιατρό και να του εκφράσετε οποιαδήποτε ανησυχία. Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός Π. Μπουντογιάννης θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική την εδραίωση εμπιστοσύνης μεταξύ εκείνου και του ασθενούς. Είναι άρτια εκπαιδευμένος και εξειδικευμένος στη χειρουργική και μη χειρουργική αντιμετώπιση όλου του εύρους των ορθοπαιδικών παθήσεων. Σήμερα διατελεί Επιμελητής Ορθοπαιδικής ως μόνιμος αξιωματικός στο 251 ΓΝΑ και επιλέγει να εφαρμόζει σύγχρονες θεραπείες με σεβασμό στις ιδιαίτερες ανάγκες του ασθενούς.

  

 

Χρειάζεστε βοήθεια;

  This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Επικοινωνήστε μαζί μας

Η τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα οφείλεται σε κάποιον τραυματισμό ή βλάβη στον τένοντα που συνδέει την κνήμη με την επιγονατίδα. Στο σημείο συνήθως υπάρχει φλεγμονή, η οποία ευθύνεται για οίδημα και έντονο πόνο. Η τενοντίτιδα ή αλλιώς τενοντοπάθεια στην περιοχή της επιγονατίδας μπορεί να προκληθεί σε οποιονδήποτε, αλλά είναι πιο συχνή σε αθλητές του στίβου ή άλτες. Για το λόγο αυτό, η πάθηση είναι γνωστή στη διεθνή βιβλιογραφία και με τον όρο «γόνατο του άλτη». 

 

 

Ποιοι λόγοι οδηγούν στην τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα;

Οι λόγοι που οδηγούν στην εμφάνιση της τενοντίτιδας επιγονατιδικού τένοντα σχετίζονται με την καταπόνηση του γόνατος. Η επιβάρυνση του γόνατος και οι ενδεχόμενοι τραυματισμοί ενδέχεται να προκληθούν μετά από:

  • Συχνά άλματα
  • Απότομες κινήσεις
  • Επαναλαμβανόμενη κάμψη/έκταση του γόνατος
  • Γονάτισμα

 

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Ένα από τα κυριότερα συμπτώματα που αισθάνεται κάποιος που πάσχει από τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα είναι ο πόνος. Ο πόνος είναι αισθητός στο εμπρόσθιο ή οπίσθιο τμήμα του γόνατος και μπορεί να είναι ήπιος σε αρχικό στάδιο. Τότε είναι που ο ασθενής τείνει να αγνοεί τα συμπτώματα ή αποδίδει τον πόνο σε κάποια άλλη αιτία.

Όσο συνεχίζει, όμως, την καταπόνηση τα συμπτώματα γίνονται πιο έντονα. Εκτός από τον πόνο, μπορεί να υπάρχει δυσκαμψία και δυσκολία ακόμα και στις απλές κινήσεις (όπως το περπάτημα). Είναι, επίσης, συχνό φαινόμενο να παρατηρείται οίδημα τοπικά στην επιγονατίδα.

 

 

Πρόληψη της τενοντοπάθειας επιγονατιδικού τένοντα

«Το προλαμβάνειν κρείττον εστί του θεραπεύειν», είχε πει ο Ιπποκράτης. Για αυτό είναι σημαντικό να προσφέρουμε μερικές συμβουλές για το πώς μπορεί να προληφθεί η πάθηση. Η τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα μπορεί να αποφευχθεί εάν:

  • Στην περίπτωση των αθλητών, ακολουθείται η σωστή τεχνική
  • Γίνεται χρήση κατάλληλου εξοπλισμού ανάλογα με το άθλημα
  • Ακολουθείται ένα επαρκές πρόγραμμα προθέρμανσης και αποθεραπείας
  • Δίνεται βάση στην ενδυνάμωση του τετρακεφάλου
  • Γίνεται χρήση κατάλληλων υποδημάτων

 

Τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα και αθλητισμός

Η τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα εμφανίζεται πολύ συχνά σε αθλητές και για αυτό η πάθηση ανήκει στις λεγόμενες «αθλητικές κακώσεις». Η «σκληρή» προπόνηση, η καταπόνηση του σώματος και η ανάγκη για συνεχή βελτίωση των επιδόσεων προκαλούν πολλές φορές τραυματισμούς.

Ο τραυματισμός στο γόνατο και κυρίως η τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα εμφανίζονται συχνά σε άλτες, δρομείς, ποδοσφαιριστές, χορευτές, αθλητές του basket ή του volley.

Ωστόσο, οι ασθενείς που επισκέπτονται το ιατρείο μας, δεν είναι μόνο αθλητές. Άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μετά από πτώση ή μετά από κάποια απότομη κίνηση είναι πιθανό να τραυματίσουν το γόνατό τους. Ο τραυματισμός αυτός μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή του επιγονατιδικού τένοντα, ακόμα και στη ρήξη του.

 

 

Πώς τίθεται η διάγνωση;

Η διαγνωστική διαδικασία περιλαμβάνει αρχικά τη λήψη του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς και την ανάλυση της συμπτωματολογίας. Έπειτα, πραγματοποιείται η απαραίτητη κλινική εξέταση. Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός θα εντοπίσει πιθανή διόγκωση στο σημείο της επιγονατίδας, ευαισθησία ή πόνο κατά την ψηλάφηση ή την κίνηση. Ανάλογα την περίπτωση, μπορεί επιπρόσθετα να πραγματοποιηθεί υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία ή ακτινογραφία.

 

Ποια είναι η θεραπεία για την τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα;

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.

Σε αρχικό στάδιο, η τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα μπορεί να αντιμετωπιστεί με:

  • Ξεκούραση και αποφυγή της έντονης άθλησης
  • Χορήγηση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων
  • Τοποθέτηση παγωμένων επιθεμάτων (παγοθεραπεία)
  • Χρήση ειδικού νάρθηκα
  • Ενέσεις κορτικοστεροειδών
  • Εγχύσεις PRP

 

 

 

  



 

Αντιμετώπιση της τενοντίτιδας επιγονατιδικού τένοντα

Η θεραπεία για την τενοντίτιδα επιγονατιδικού τένοντα είναι συντηρητική σε αρχικό στάδιο και χειρουργική όταν τα συμπτώματα επιμένουν. Η έγκαιρη διάγνωση είναι εξαιρετικά σημαντική για την αποφυγή σοβαρότερων παθήσεων, όπως είναι η ρήξη επιγονατιδικού τένοντα.

 

 

Πότε είναι απαραίτητη η χειρουργική θεραπεία;

Το χειρουργείο επιλέγεται στις περιπτώσεις που τα συμπτώματα επιμένουν και ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται στη συντηρητική θεραπεία. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει την αφαίρεση του πάσχοντος ιστού και την αποκατάσταση της βλάβης. Η χειρουργική θεραπεία είναι απαραίτητη σε περιπτώσεις που η τενοντίτιδα έχει οδηγήσει σε ρήξη επιγονατιδικού τένοντα.

 

Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός Πέτρος Μπουντογιάννης διαθέτει πολυετή εμπειρία στη χειρουργική και μη χειρουργική αντιμετώπιση όλου του εύρους των ορθοπαιδικών παθήσεων. Επιλέγει να εφαρμόζει τις πλέον νεότερες μη επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές, προσαρμόζοντας κάθε φορά τη θεραπεία στις ανάγκες του ασθενούς. Σήμερα, διατελεί επιστημονικός συνεργάτης του Ιατρικού Κέντρου Αμαρουσίου και της κλινικής Metropolitan General. Εάν αισθανθείτε ήπιο ή εντονότερο πόνο στο γόνατο, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του.

  

 

Χρειάζεστε βοήθεια;

  This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Επικοινωνήστε μαζί μας

 

Τί είναι οι αθλητικές κακώσεις;

Αθλητικές κακώσεις είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για το εύρος των τραυματισμών στους οποίους υπόκεινται συχνότερα οι αθλητές. Ο αθλητισμός προσφέρει πράγματι πολλά πλεονεκτήματα στον ανθρώπινο οργανισμό. Ωστόσο, όταν δεν υπάρχει η απαραίτητη προσοχή, τότε μπορεί να προκληθεί κάποιος σοβαρός τραυματισμός. Συνήθως, αυτό σημαίνει και την αποχή του αθλητή από τις αθλητικές του δραστηριότητες για κάποιο διάστημα.

 

Πότε κινδυνεύει κανείς από αθλητικές κακώσεις;

Οι αθλητικές κακώσεις συμβαίνουν τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες. Ονομάζονται «αθλητικές» επειδή οι πιθανότητες να προκληθούν αυξάνονται όταν το άτομο αθλείται. Ωστόσο, οι τραυματισμοί δεν αποκλείεται να υφίστανται και σε μη αθλητές. Παράγοντες όπως η παχυσαρκία και η ηλικία τείνουν να αυξάνουν τους κινδύνους τραυματισμού.

 

Παράγοντες κινδύνου σε αθλητές

Ο κίνδυνος αυξάνεται σημαντικά σε περιπτώσεις επιστροφής στις αθλητικές δραστηριότητες μετά από αρκετό καιρό απουσίας (π.χ. μετά το καλοκαίρι). Ακόμα, όταν το άθλημα είναι ομαδικό και απαιτεί στενή επαφή με τον αντίπαλο αυξάνοντας τον κίνδυνο τραυματισμού εξ’ επαφής. Υπολογίζεται πως σε όλο τον κόσμο 8,6 εκ. άτομα ηλικίας 5 έως 24 ετών τραυματίζονται κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή του αγώνα.

 

  



 

Αθλητικές κακώσεις

Οι αθλητικές κακώσεις προκαλούνται συνήθως όταν το άτομο αθλείται, ωστόσο, οι τραυματισμοί δεν αποκλείεται να υφίστανται και σε μη αθλητές.

 

 

Ποια είναι τα αίτια των αθλητικών κακώσεων;

Τα αίτια των αθλητικών κακώσεων είναι πολλά. Συνήθως προκαλούνται εξαιτίας της κακής προθέρμανσης ή αποθεραπείας και τη χρήση ακατάλληλου εξοπλισμού. Είναι, επίσης, σημαντικό, ο αθλητής να μην ξεπερνάει τα όριά του. Όσο υπάρχει έντονη πίεση, τόσο πιο πιθανό είναι να τραυματιστεί. Ως αποτέλεσμα των αθλητικών κακώσεων, ο αθλητής απέχει από τις επόμενες προπονήσεις και από τυχόν αγώνες ή πρωταθλήματα μέχρι να αποκατασταθεί πλήρως η βλάβη.

 

Αθλητικές κακώσεις: Τύποι

Οι αθλητικές κακώσεις μπορεί να παρουσιαστούν σε όλο το σώμα. Βέβαια, πιο συχνοί είναι οι τραυματισμοί του κάτω μέρους του σώματος κατά 42%. Οι αθλητικές κακώσεις διακρίνονται στους παρακάτω τύπους:

  • Διαστρέμματα
  • Ρήξεις μυών ή τενόντων
  • Κατάγματα οστών
  • Οιδήματα
  • Εξαρθρήματα
  • Εκδορές και δερματικά τραύματα
  • Βλάβες στις αρθρώσεις
  • Τραυματισμοί στο κεφάλι ή το πρόσωπο

 

Ποιες είναι οι πιο συχνές αθλητικές κακώσεις;

Οι πιο συχνές αθλητικές κακώσεις είναι:

 

Αθλητικές κακώσεις: Πρόληψη

Η πρόληψη είναι πολύ σημαντική. Πριν και μετά την άσκηση, πρέπει να γίνεται σωστή και επαρκής προθέρμανση και αποθεραπεία αντίστοιχα. Είναι εξίσου σημαντικό ο αθλητής να μην πιέζει το σώμα του. Παράλληλα, πρέπει να χρησιμοποιείται ο κατάλληλος εξοπλισμός και η άσκηση να γίνεται με τη σωστή τεχνική.

 

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα των αθλητικών κακώσεων εξαρτώνται από το είδος του τραυματισμού και το μέρος του σώματος στο οποίο εμφανίζεται. Συνήθως, ο αθλητής αισθάνεται ξαφνικό πόνο ή έντονη ευαισθησία και ακαμψία. Παράλληλα, μπορεί να υπάρχει οίδημα,αιμάτωμα ή αιμορραγία. Εάν ο τραυματισμός δεν γίνει άμεσα αντιληπτός ή η αντιμετώπισή του είναι πρόχειρη, τότε τα συμπτώματα ενδέχεται να εμφανιστούν ύστερα από μερικές ώρες.

 

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Είναι σημαντικό, εάν ο αθλητής παρατηρήσει έντονα συμπτώματα να επισκεφτεί έναν ειδικό ιατρό. Εκείνος, θα αναλάβει να διεξάγει μια εμπεριστατωμένη κλινική εξέταση και να προτείνει την κατάλληλη θεραπεία. Ανάλογα με την κλινική εικόνα του ασθενούς, ο ιατρός μπορεί να συστήσει τη λήψη ακτινογραφίας ή αξονικής/μαγνητικής τομογραφίας.

 

Ποια είναι η θεραπεία;

Η θεραπεία διαφέρει ανάλογα την περίπτωση του ασθενούς και το σημείο το οποίο έχει υποστεί τη βλάβη. Τη στιγμή του τραυματισμού, μπορεί να εφαρμοστεί τοπικά πάγος, να γίνει περίδεση ή φροντίδα του τραύματος ανάλογα την περίπτωση. Σε κάποιες περιπτώσεις, μια συντηρητική θεραπεία μπορεί να είναι αρκετή. Σε κάποιες άλλες, όμως, περιπτώσεις, ανάλογα το βαθμό και τον τύπο της κάκωσης, ο ιατρός μπορεί να προτείνει τη χειρουργική θεραπεία.

 

Χειρουργική θεραπεία αθλητικών κακώσεων

Η θεραπεία των αθλητικών κακώσεων μπορεί να είναι χειρουργική, εφόσον ο αθλητής είναι νέος και πρέπει να επιστρέψει άμεσα στις αθλητικές του δραστηριότητες. Συνήθως η μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η αρθροσκοπική, η οποία είναι σύγχρονη, ασφαλής και προσφέρει ταχεία ανάρρωση με εξαιρετικά αποτελέσματα. Ενδεικτικά:

  • Η ρήξη προσθίου χιαστού μπορεί να αντιμετωπιστεί με συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου.
  • Η ρήξη αχιλλείου τένοντα μπορεί να αντιμετωπιστεί είτε με ανοιχτή είτε με διαδερμική συρραφή.
  • Η ρήξη μηνίσκου αντιμετωπίζεται με μηνισκεκτομή ή συρραφή.
  • Σε περιπτώσεις καταγμάτων, ο ιατρός συστήνει είτε την τοποθέτηση νάρθηκα ή γύψου είτε την οστεοσύνθεση.

 

Ο Π. Μπουντογιάννης είναι Ορθοπαιδικός Χειρουργός με ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον στις αθλητικές κακώσεις. Ο ιατρός εφαρμόζει πρωτόκολλα γρήγορης αποκατάστασης με σκοπό την ταχεία ανάρρωση και επιστροφή των αθλητών στις δραστηριότητές τους. Αναγνωρίζει πως μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του αθλητή και του ιατρού είναι εξαιρετικά σημαντική. Για αυτό, επικοινωνεί μαζί του, τον συμβουλεύει και τον ακούει, με σεβασμό, ώστε να επιλέξουν από κοινού την κατάλληλη θεραπεία. 

 

Χρειάζεστε βοήθεια;

  This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Επικοινωνήστε μαζί μας

 

Τί είναι η τροχαντηρίτιδα;

«Τροχαντηρίτιδα» ή αλλιώς «τροχαντήριος θυλακίτιδα» ονομάζεται η πάθηση κατά την οποία εμφανίζεται φλεγμονή στον ορογόνο θύλακο του μείζονος τροχαντήρα στο ισχίο.

Ο ορογόνος θύλακος είναι ένας μικρός «σάκος» που περιέχει υγρό και συμβάλλει στην ομαλή κίνηση της άρθρωσης. Παράλληλα, η παρουσία του είναι σημαντική για την αποτροπή τριβών μεταξύ των οστών και του τένοντα.

Η τροχαντηρίτιδα είναι συνήθως μια χρόνια κατάσταση και είναι ιδιαίτερα επώδυνη για τον ασθενή.

 

 

Ποια είναι τα αίτια της τροχαντηρίτιδας;

Τα αίτια της τροχαντηρίτιδας ποικίλλουν. Η πάθηση μπορεί να οφείλεται σε:

    • Τραυματισμό του ισχίου
  • Λανθασμένη στάση του σώματος
  • Επαναλαμβανόμενες κινήσεις και χρόνια επιβάρυνση του ισχίου
  • Ανατομική ανισοσκελία
  • Μυική βλάβη και αδυναμία
  • Παθήσεις της οσφυοϊερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης
  • Άλλες παθήσεις που επηρεάζουν το βάδισμα και επιβαρύνουν το ισχίο

 

Ποιους μπορεί να επηρεάσει η τροχαντηρίτιδα;

Οι περισσότεροι ασθενείς είναι:

  • Γυναίκες, λόγω της ανατομίας της λεκάνης τους
  • Αθλητές (συχνότερα δρομείς ή ποδοσφαιριστές)
  • Ηλικιωμένοι
  • Υπέρβαρα άτομα
  • Άτομα που έχουν χειρουργηθεί στο ισχίο στο παρελθόν

 

 

Πώς εμφανίζεται η τροχαντηρίτιδα;

Το κυριότερο σύμπτωμα της τροχαντηρίτιδας είναι ο πόνος. Ο πόνος είναι κατά κανόνα οξύς και εντοπίζεται στην έξω πλευρά του ισχίου, δηλαδή πάνω από τον γοφό. Βέβαια, οι ασθενείς που ταλαιπωρούνται από τροχαντηρίτιδα, μπορεί να αισθάνονται επίσης πόνο στο μηρό ή ακόμα και στο γόνατο. Δεν αποκλείεται και να δυσκολεύονται να κινήσουν το πόδι τους ή να περπατήσουν.

 

 

  



 

Αντιμετώπιση της τροχαντηρίτιδας

Η αντιμετώπιση της τροχαντηρίτιδας είναι χειρουργική, όταν τα συμπτώματα επιμένουν και ο πόνος είναι χρόνιος και αφόρητος.

 

Ποια είναι η θεραπεία της τροχαντηρίτιδας;

Η θεραπεία της τροχαντηρίτιδας εξαρτάται από το βαθμό στον οποίο βρίσκεται η πάθηση και από την περίπτωση του κάθε ασθενούς ξεχωριστά.

Σε αρχικό στάδιο, η τροχαντηρίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Εάν ο πόνος είναι έντονος και ο ασθενής δυσκολεύεται να περπατήσει, τότε ο εξειδικευμένος ιατρός μπορεί να χορηγήσει ενέσεις κορτικοστεροειδών.

 

Σε περιπτώσεις που οι προηγούμενες μέθοδοι είναι αναποτελεσματικές, τότε η λύση είναι το χειρουργείο.

 

 

Χειρουργική αντιμετώπιση για την τροχαντηρίτιδα

Η αντιμετώπιση της τροχαντηρίτιδας είναι χειρουργική, όταν τα συμπτώματα επιμένουν και ο πόνος είναι χρόνιος και αφόρητος. Η συντηρητική θεραπεία μπορεί πολλές φορές να οδηγήσει σε επανεμφάνιση της πάθησης, ταλαιπωρώντας τον ασθενή. Έτσι, η χειρουργική θεραπεία μπορεί να δώσει μια οριστική λύση στο πρόβλημα.

Στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι η αφαίρεση του ορογόνου θυλάκου, όπου παρατηρείται η φλεγμονή. Ανάλογα την περίπτωση, η επέμβαση πραγματοποιείται είτε με ανοιχτή μέθοδο είτε αρθροσκοπικά.

 

Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός Πέτρος Μπουντογιάννης εξειδικεύεται στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των παθήσεων του ισχίου. Ο ιατρός έχει παρακολουθήσει πλήθος εκπαιδευτικών σεμιναρίων στη χειρουργική πυέλου – ισχίου και εφαρμόζει σύγχρονα πρωτόκολλα αποκατάστασης. Εάν έχετε παρατηρήσει πόνο στο ισχίο, επικοινωνήστε άμεσα μαζί του για να σας βοηθήσει να βρείτε λύση στο πρόβλημά σας.

 

Χρειάζεστε βοήθεια;

  This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Επικοινωνήστε μαζί μας

 

Τί είναι η ωλένια νευρίτιδα;

Ωλένια νευρίτιδα ονομάζεται η πάθηση κατά την οποία παρατηρείται ερεθισμός και φλεγμονή του ωλενίου νεύρου. Ανάμεσα στα κυριότερα συμπτώματα της πάθησης είναι ο πόνος που εμφανίζεται συνήθως στο εσωτερικό του αγκώνα. Η άμεση διάγνωση της ωλένιας νευρίτιδας από έναν εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό κρίνεται απαραίτητη για την αντιμετώπισή της.

 

Ανατομία

Το ωλένιο νεύρο είναι ένα από τα μεγαλύτερα νεύρα του άνω άκρου. Χάρη σε αυτό μπορεί κανείς να έχει αίσθηση στα δάκτυλα (τον μικρό και τον παράμεσο) και να ελέγχει την παλάμη του.

Η πορεία του στο σώμα ξεκινάει από τον αυχένα και φτάνει μέχρι τα δάκτυλα. Στον αγκώνα, περνάει πίσω από τον έσω επικόνδυλο και ακολουθεί μια διαδρομή κάτω από την ωλένη. Καταλήγει στην παλάμη μέσα από το κανάλι του Guyon στον καρπό.

 

Ποια είναι τα αίτια της ωλένιας νευρίτιδας;

Τα αίτια της πάθησης οφείλονται κυρίως στην άσκηση πίεσηςστο ωλένιο νεύρο. Η πίεση μπορεί να προέλθει ύστερα από μεγάλης διάρκειας ή επαναλαμβανόμενη κάμψη του αγκώνα. Το νεύρο ερεθίζεται και έτσι προκαλείται μούδιασμα ή πόνος. Ο ερεθισμός του ωλενίου νεύρου συμβαίνει, επίσης, επειδή στην περιοχή του αγκώνα υπάρχειοίδημα λόγω τραυματισμού ή βλάβη στην άρθρωση(π.χ. σε περιπτώσεις αρθρίτιδας).

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της πάθησης;

Η ωλένια νευρίτιδα εμφανίζεται συνήθως με τα εξής συμπτώματα:

  • Πόνος στο εσωτερικό του αγκώνα
  • Αδυναμία ελέγχου των δακτύλων
  • Δυσκολία στη συγκράτηση αντικειμένων
  • Μούδιασμα στον μικρό ή στον παράμεσο

 

 

  



 

Ωλένια νευρίτιδα

Η άμεση διάγνωση της πάθησης από έναν εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό κρίνεται απαραίτητη για την αντιμετώπισή της.

 

 

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση είναι πολύ σημαντικό να γίνεται στο αρχικό στάδιο της πάθησης. Σε προχωρημένο στάδιο της ωλένιας νευρίτιδας ελλοχεύει ο κίνδυνος της μυϊκής ατροφίας.

Η διάγνωση περιλαμβάνει αρχικά τη λήψη ιατρικού ιστορικού του ασθενή από έναν εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό. Έπειτα, ο ιατρός προχωρά σε ψηλάφηση του αγκώνα και με μικρά χτυπήματα στο εσωτερικό του παρατηρεί τις αντιδράσεις των δακτύλων. Επίσης, ελέγχει εάν ο ασθενής μπορεί να κινήσει εύκολα τον αυχένα, τον ώμο, τον αγκώνα και τα δάκτυλά του. Συνήθως, μετά το πρώτο στάδιο της διάγνωσης, ο ιατρός προτείνει τη λήψη ακτινογραφίας ή ηλεκτρομυογραφήματος.

 

Ποια είναι η θεραπεία της ωλένιας νευρίτιδας;

Η θεραπεία που επιλέγεται βασίζεται στη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Έτσι, ανάλογα την περίπτωση επιλέγεται:

  • Θεραπεία με αντιφλεγμονώδη φάρμακα
  • Η χρήση στηρίγματος (νάρθηκα) του αγκώνα για κάποιο διάστημα
  • Σύσταση για αποφυγή κινήσεων που ενδέχεται να εντείνουν την κατάσταση
  • Χειρουργική θεραπεία

 

Πότε συστήνεται η χειρουργική θεραπεία;

Σε περιπτώσεις όπου τα συμπτώματα επιμένουν και δεν υπάρχει κάποια βελτίωση με τη χρήση συντηρητικών μέσων, τότε εφαρμόζεται η χειρουργική θεραπεία.

Η χειρουργική θεραπεία εγγυάται άμεσα αποτελέσματα, μειώνοντας σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο υποτροπών ή επανεμφάνισης της πάθησης. Κατά τη χειρουργική διαδικασία επιτυγχάνεται η αποσυμπίεση του νεύρου και η μετάθεσή του σε εναλλακτική θέση. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις ενδέχεται να απαιτηθεί οστεοτομία του επικονδύλου.

 

Τί ακολουθεί την χειρουργική θεραπεία της ωλένιας νευρίτιδας;

Μετεγχειρητικά ο ασθενής ακολουθεί τις οδηγίες του Ορθοπαιδικού Χειρουργού. Φυσικά, η ανάρρωση εξαρτάται από τη σοβαρότητα της πάθησης και το αν αυτή έχει διαγνωσθεί σε αρχικό στάδιο. Συχνά ο ιατρός συστήνει τη χρήση νάρθηκα για το πρώτο χρονικό διάστημα.Ο πόνος συνήθως υποχωρεί αμέσως ενώ το μούδιασμα απαιτεί χρόνο ανάλογα με τη χρονιότητα του περιστατικού. Σε περιπτώσεις αθλητών, χρειάζεται να περάσουν 2 – 3 εβδομάδες χωρίς πόνο, ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν σταδιακά στις αθλητικές τους υποχρεώσεις.

 

Ο Πέτρος Μπουντογιάννης είναι Ορθοπαιδικός Χειρουργός Τραυματιολόγος με πολυετή εμπειρία στη  χειρουργική και μη χειρουργική αντιμετώπιση των ορθοπαιδικών παθήσεων. Αποτελεί ενεργό μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, όπως επίσης και του Ιατρικού Συλλόγου της Μεγάλης Βρετανίας (GMC). Έχει εκπαιδευτεί και εφαρμόζει σύγχρονες μεθόδους, σεβόμενος τις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε ασθενή.

Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε έγκαιρα μαζί του σε περίπτωση που παρατηρήσετε τα συμπτώματα της ωλένιας νευρίτιδας.

 

 

Χρειάζεστε βοήθεια;

  This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Επικοινωνήστε μαζί μας

Πέτρος Μπουντογιάννης

Χειρουργός Ορθοπαιδικός - Στρατιωτικός Ιατρός

Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός-Τραυματιολόγος Πέτρος Μπουντογιάννης είναι απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων (ΣΣΑΣ) και της Ιατρικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ειδικεύτηκε στην Ορθοπαιδική στο νοσοκομείο ΚΑΤ και σε ιδρύματα της Μεγάλης Βρετανίας (Addenbrookes Hospital, Hinchingbrooke Hospital). Μετά την λήψη του τίτλου της ειδικότητας εξειδικεύτηκε στη Χειρουργική Καταγμάτων της Πυέλου (κατάγματα λεκάνης) στο νοσοκομείο Hull Royal Infirmary της Μεγάλης Βρετανίας.

Επισκεφθείτε το Ιατρείο

Μοσχοπούλου 3, Κατεχάκη 11526, Αθήνα 

Πρόσβαση από το Μετρό (χάρτης)

Κλείστε Ραντεβού

Καλέστε καθημερινά 
09:00 - 21:00 στο τηλέφωνο 211 41 28 732

Αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών
698 35 10 299

   Facebook

   Instagram

   Youtube

ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ