Αρθροπλαστικη ισχιου: 2900€
Αρθροπλαστικη γόνατος: 2900€
Αρθροσκοπιση γόνατος: 1300€
Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα: 300€
Εκτινασσόμενος δάκτυλος: 200€
 
Οι τιμές είναι τελικές! Συμπεριλαμβάνονται έξοδα νοσηλείας, αναισθησίας, βοηθών, ΦΠΑ και αμοιβή ιατρού.
 
* Υπάρχει δυνατότητα αλλαγής της τιμής
** Οι παραπάνω τιμές αφορούν ασθενείς με ασφάλιση ΕΟΠΥΥ

 

Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα αποτελεί έναν σοβαρό τραυματισμό ο οποίος αναστέλλει τη λειτουργία του ποδιού. Αν και ο τραυματισμός αυτός μπορεί να εμφανιστεί στον οποιοδήποτε, τις περισσότερες φορές  αφορά ανθρώπους με έντονη αθλητική δραστηριότητα. Έτσι, η ρήξη του αχίλλειου τένοντα συμβαίνει συχνότερα κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας, μετά από απότομη διάτασή του. Ο αχίλλειος τένοντας, ο οποίος αποτελείται από ισχυρό συνδετικό ιστό, εντοπίζεται στο οπίσθιο τμήμα της πτέρνας και ενώνει το γαστροκνήμιο με την πτέρνα. Πρόκειται για έναν από τους ισχυρότερους τένοντες του ανθρώπινου σώματος, ο οποίος όμως υφίσταται πολύ έντονες πιέσεις.

Ρήξη αχίλλειου τένοντα: Ποια είναι τα συμπτώματα;

 Οι ασθενείς με ρήξη αχίλλειου τένοντα παρουσιάζουν τα εξής συμπτώματα:

  • Έντονο και ξαφνικό πόνο
  • Οίδημα μεταξύ της γάμπας και της πτέρνας
  • Δυσκολία στο περπάτημα και ιδίως σε ανηφορικό έδαφος
  • Αδυναμία στήριξης στο τραυματισμένο πόδι

 Οι ασθενείς που παρουσιάζουν τα παραπάνω συμπτώματα θα πρέπει να επισκεφθούν άμεσα ένα ειδικό ορθοπεδικό χειρουργό προκειμένου να αποφευχθεί μια περαιτέρω βλάβη.

 

 Ποια τα αίτια της ρήξης αχίλλειου τένοντα;

 Η ρήξη του αχίλλειου τένοντα οφείλεται σε αιφνίδια αύξηση της πίεσης που υφίσταται ο τένοντας, όπως για παράδειγμα κατά την  απότομη επιτάχυνση στο τρέξιμο. Η ρήξη συμβαίνει μόλις  λίγα εκατοστά πάνω από το σημείο κατάφυσης του τένοντα, το οποίο είναι και το πιο επιρρεπές σημείο λόγω της μειωμένης αιμάτωσής του. Πέρα από τον οξύ τραυματισμό, η ρήξη μπορεί να οφείλεται σε χρόνια χρήση κορτιζόνης ή κάποιων αντιβιοτικών, σε νόσο του θυρεοειδούς ή σε αυτοάνοσα νοσήματα όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα ή λύκος.

 

 Ποια η θεραπεία της ρήξης αχίλλειου τένοντα;

 Η θεραπεία που ακολουθείται μετά από ρήξη του τένοντα μπορεί να είναι χειρουργική    ή μη χειρουργική. Η μέθοδος εκλογής για την αντιμετώπιση του τραυματισμού ποικίλει ανάλογα με την σοβαρότητα του τραυματισμού, τις λειτουργικές ανάγκες   και την ηλικία του ασθενή. Η μη χειρουργική αντιμετώπιση περιορίζεται σε ακινησία και χρήση ειδικού κηδεμόνα και συχνά εμπεριέχει τον κίνδυνο επαναρήξης. Η συντηρητική θεραπεία επιλέγεται συχνότερα στους ηλικιωμένους.

 

Ρήξη αχίλλειου τένοντα: Χειρουργική θεραπεία

 Η χειρουργική θεραπεία συνεπάγεται πολλά πλεονεκτήματα καθώς μειώνεται η πιθανότητα μελλοντικής υποτροπής. Η χειρουργική αντιμετώπιση της ρήξης διαχωρίζεται σε διαδερμική συρραφή και ανοικτή συρραφή. Στόχος της συρραφής του αχιλλείου είναι η ένωση των δύο άκρων του τένοντα, προκειμένου να γίνει η επούλωση.

 

Αποκατάσταση μετά από χειρουργείο συρραφής

 Με το πέρας της εγχείρησης συρραφής του αχίλλειου, απαιτείται η ακινητοποίηση του πέλματος, προκειμένου να επουλωθεί το τραύμα, γι’ αυτό τοποθετείται ένας ειδικός νάρθηκας. Περίπου δύο εβδομάδες μετά την εγχείρηση αφαιρείται ο νάρθηκας, προκειμένου ξεκινήσει η κινητοποίηση του άκρου και να ανακτηθεί προοδευτικά όλο το εύρος της κίνησης.

 

Η επιλογή του κατάλληλου και εξειδικευμένου Ορθοπαιδικού Χειρουργού μπορεί να επιταχύνει την αποκατάσταση του ασθενή. Μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με Ορθοπαιδικό Χειρουργό Πέτρο Μπουντογιάννη για οποιαδήποτε διευκρίνηση αναφορικά με την ρήξη αχίλλειου τένοντα.

Κάταγμα οστού

Τι είναι το κάταγμα οστού;

Ο όρος κάταγμα οστού αναφέρεται στο σπάσιμο ή ράγισμα που επισυμβαίνει στο κόκκαλο ή και στο χόνδρο έπειτα από άσκηση μεγαλύτερης πίεσης από αυτή που μπορεί να αντέξει. Αν και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το κάταγμα οφείλεται σε κάποια ισχυρή πρόσκρουση, υπάρχουν ορισμένες παθήσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια οστικής μάζας και κατ’ επέκταση σε παθολογικά κατάγματα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων παθήσεων είναι η οστεοπόρωση, η ατελής οστεογένεση, η ραχίτιδα και ο καρκίνος των οστών. Με την πάροδο των χρόνων ο άνθρωπος γίνεται πιο επιρρεπής στα κατάγματα καθώς χάνεται μέρος της ελαστικότητας των οστών και γίνονται πιο εύθραυστα.

Πώς κατηγοριοποιούνται τα κατάγματα;

Προκειμένου να ταξινομηθεί ένα κάταγμα εξετάζεται τόσο ο τύπος όσο και η θέση του. Στα διάφορα είδη καταγμάτων περιλαμβάνονται τα εξής:

  • Ατελές ή πλήρες: ανάλογα με το αν το οστό έχει σπάσει εντελώς
  • Κλειστό ή ανοιχτό: ανάλογα με το αν το οστό έχει διατρυπήσει το δέρμα.
  • Συντριπτικό ή ρωγμώδες: ανάλογα με το κατά πόσο το οστό συνθλίβεται σε κομμάτια.
  • Εγκάρσιο ή λοξό: ανάλογα με το πόσο κάθετο είναι το κάταγμα στον άξονα του οστού.

Άλλες κατηγορίες είναι τα ενσφηνωμένα κατάγματα κατά τα οποία το ένα μέρος του σπασμένου οστού εισέρχεται στο υπόλοιπο, καθώς και τα συντριπτικά κατάγματα στα οποία παρατηρούνται περισσότερα από τρία οστικά τμήματα.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα ενός κατάγματος ποικίλουν ανάλογα με την σοβαρότητα του τραύματος, το οστό που έχει τραυματιστεί αλλά και την ηλικία του ασθενή. Το κάταγμα του οστού συνοδεύεται από έντονο πόνο, πρήξιμο, μελάνιασμα και παραμόρφωση. Ο ασθενής θα αντιμετωπίζει δυσκολία στην κίνηση της τραυματισμένης περιοχής και σε περίπτωση που πρόκειται για ανοιχτό κάταγμα θα υπάρχει αιμορραγία.

Πώς πραγματοποιείται η διάγνωση;

Τις περισσότερες φορές η κλινική εικόνα του ασθενή επιτρέπει στον ιατρό να διαγνώσει το κάταγμα. Παρόλα αυτά, τόσο η ακτινογραφία όσο και η αξονική τομογραφία σε μερικές περιπτώσεις κρίνονται απαραίτητες για μια εμπεριστατωμένη διάγνωση. Στη συνέχεια ο Ορθοπαιδικός  προτείνει την ενδεδειγμένη μέθοδο που πρέπει να ακολουθηθεί, αναλόγως της φύσης του κατάγματος, της ηλικίας και των λειτουργικών απαιτήσεων του ασθενούς.

Πώς πραγματοποιείται η θεραπεία;

Η διαδικασία της πόρωσης ενός κατάγματος ξεκινάει απευθείας μετά την ανάταξη του οστού και την ακινητοποίηση αυτού. Πρόκειται για μια φυσική διαδικασία που επέρχεται με την πάροδο του χρόνου. Αρκετά είδη καταγμάτων αντιμετωπίζονται συντηρητικά με ενδεδειγμένη μέθοδο ακινητοποίησης. Άλλα πάλι κατάγματα απαιτούν χειρουργική αντιμετώπιση. Ο στόχος σε κάθε περίπτωση είναι η πόρωση του κατάγματος σε τέτοια θέση που θα εξασφαλίσει την καλύτερη δυνατή λειτουργία του τραυματισμένου μέλους. Συχνά η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας είναι αρκετά δύσκολη και απαιτείται η ύπαρξη ενός Ορθοπαιδικού Χειρουργού με εμπειρία στην Τραυματιολογία.

Στις περιπτώσεις συντηρητικής αντιμετώπισης συνήθως τα οστά ακινητοποιούνται με:

  • Τοποθέτηση πλαστικού νάρθηκα
  • Τοποθέτηση γύψου

Όταν απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση, τα οστά συγκρατούνται στην ιδανική θέση με σύγχρονα υλικά οστεοσύνθεσης, συνήθως από τιτάνιο ή κράματα ανοξείδωτου χάλυβα.

Οι θρόμβοι του αίματος που βρίσκονται στα άκρα του σπασμένου οστού παρέχουν όλα τα απαραίτητα κύτταρα και παράγοντες που απαιτούνται για την δημιουργία του νέου οστού. Αυτό συνήθως είναι μαλακό στα πρώτα στάδια (χόνδρινος πόρος) που στην συνέχεια ισχυροποιείται και γίνεται οστό. Κομμάτι της θεραπείας είναι και η φυσικοθεραπεία, προκειμένου να ανακτηθεί το συντομότερο δυνατό η πλήρης δύναμη και κίνηση του τραυματισμένου μέλους.

Πρόληψη

Η καλύτερη πρόληψη για την αποφυγή καταγμάτων είναι η ενδυνάμωση του ανθρώπινου σκελετού. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να ακολουθείται μια υγιεινή διατροφή, με επαρκείς ποσότητες ασβεστίου και βιταμίνης D ώστε να εξασφαλίζεται η υγεία των οστών. Επιπλέον, η συστηματική σωματική άσκηση κρίνεται απαραίτητη για την ενδυνάμωση των οστών, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Η επιλογή του κατάλληλου και εξειδικευμένου Ορθοπαιδικού Χειρουργού είναι ικανή να ελαχιστοποιήσει τις επιπλοκές ενός κατάγματος. Μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον έμπειρο Ορθοπαιδικό Χειρουργό Πέτρο Μπουντογιάννη για οποιαδήποτε διευκρίνηση αναφορικά με τα κατάγματα των οστών.

Πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος: Ποια η χρησιμότητά του;

Η άρθρωση του γόνατος συγκρατείται από τέσσερις βασικούς συνδέσμους: τον έσω και έξω πλάγιο σύνδεσμο καθώς και τον πρόσθιο και οπίσθιο χιαστό. Οι πλάγιοι σύνδεσμοι σταθεροποιούν την έσω και έξω πλευρά της άρθρωσης ενώ οι χιαστοί σύνδεσμοι αποτρέπουν την εμπρόσθια και οπίσθια μετακίνηση αυτού καθώς και τις στροφές του.

 

Ρήξη πρόσθιου χιαστού: Τί είναι;

Η ρήξη πρόσθιου χιαστού αποτελεί έναν από τους συνηθέστερους και πιο σοβαρούς τραυματισμούς του γόνατος. Ανάλογα με τον βαθμό τραυματισμού, ο σύνδεσμος ενδέχεται να έχει απλώς διαταθεί ή να έχει υποστεί μερική ή ολική ρήξη. Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού οφείλεται σε απότομη και έντονη στροφική κάκωση της άρθρωσης. Τις περισσότερες φορές ο τραυματισμός αυτός συμβαίνει κατά την διάρκεια  αθλητικών δραστηριοτήτων, όπως το ποδόσφαιρο. Αρκετά συχνά, συνδυάζεται με άλλες κακώσεις μαλακών μορίων του γόνατος, όπως ρήξη μηνίσκου ή αρθρικού χόνδρου.

 

Ρήξη πρόσθιου χιαστού: Ποια είναι τα συμπτώματα;

Βασικό σύμπτωμα αποτελεί ο πόνος στο γόνατο, ενώ συχνά οι ασθενείς που τραυματίζουν τον πρόσθιο χιαστό αναφέρουν ότι κατά την στιγμή του τραυματισμού ακούν έναν χαρακτηριστικό ήχο στο εσωτερικό της άρθρωσης. Αναλόγως του βαθμού τραυματισμού, ο ασθενής ενδέχεται να μην μπορεί να περπατήσει ή να στηρίξει το βάρος του στο συγκεκριμένο πόδι, ενώ κατά το περπάτημα το γόνατο πιθανόν να μετακινείται προς τα εμπρός. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα αποτελεί το αίσθημα αστάθειας. Το γόνατο πρήζεται, λόγω της εσωτερικής αιμορραγίας, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη η έκταση και το λύγισμα αυτού. Ωστόσο, ενδέχεται ορισμένοι ασθενείς με ρήξη πρόσθιου χιαστού να μην εμφανίζουν έντονα τα παραπάνω συμπτώματα.

 

Ρήξη πρόσθιου χιαστού: Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση γίνεται με την λήψη του ιστορικού του ασθενή και την εξέταση της κλινικής του εικόνας από τον ορθοπαιδικό. Ο ιατρός εξετάζει το ενδεχόμενο μη φυσιολογικής κίνησης της άρθρωσης του γόνατος καθώς και τον βαθμό του πρηξίματος. Ο ιατρός ενδέχεται να υποβάλει τον ασθενή σε ακτινογραφία, προκειμένου να εξετάσει την κατάσταση των οστών και να εντοπίσει τυχόν κάταγμα. Η μαγνητική τομογραφία είναι  η εξέταση εκείνη που δείχνει εμφανώς την κατάσταση των συνδέσμων και συνεπώς οδηγεί στην διάγνωση του προβλήματος και στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.

Ρήξη πρόσθιου χιαστού: Ποια είναι η θεραπεία;

Η θεραπεία του ασθενή που έχει τραυματίσει τον πρόσθιο χιαστό ποικίλει ανάλογα με τον βαθμό του τραυματισμού. Στα πλαίσια της συντηρητικής θεραπείας, συστήνεται στον ασθενή να εφαρμόσει πάγο και να χρησιμοποιεί πατερίτσες ώστε να υποχωρήσει το πρήξιμο. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ο ιατρός συνιστά αντιφλεγμονώδη φάρμακα, με σκοπό να μειωθεί ο πόνος και το οίδημα. Τέλος, συχνά εφαρμόζεται η μέθοδος της παρακέντησης, προκειμένου να αφαιρεθεί το αίμα που έχει συσσωρευτεί.

Ρήξη πρόσθιου χιαστού: Χειρουργική ή μη θεραπεία;

Προκειμένου να λάβει την  απόφαση για χειρουργική ή μη θεραπεία ο ιατρός εξετάζει τον τρόπο ζωής του ασθενή πριν τον τραυματισμό. Σε ηλικιωμένους ή σε ανθρώπους με πολύ μικρή αθλητική δραστηριότητα, είναι πολύ πιθανό να ακολουθηθεί η μη χειρουργική θεραπεία. Σε περιπτώσεις που η αστάθεια του γόνατος είναι μεγάλη ή ο ασθενής είναι νέος και δραστήριος, η χειρουργική αντιμετώπιση κρίνεται απαραίτητη.

 

Συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου

Η επεμβατική μέθοδος που χρησιμοποιείται ονομάζεται Συνδεσμοπλαστική του Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου και έχει ως στόχο την δημιουργία νέου συνδέσμου και τελικώς την σταθεροποίηση του γόνατος. Η δημιουργία του νέου συνδέσμου επιτυγχάνεται με την χρήση μοσχεύματος από κάποιον τένοντα του ασθενή. Κατά την συγκεκριμένη επέμβαση χρησιμοποιείται η αρθροσκοπική τεχνική , δηλαδή η άρθρωση προσεγγίζεται μέσω μιας μικρής κάμερας και ειδικά διαμορφωμένων εργαλείων.

 

Αποκατάσταση μετά την χειρουργική θεραπεία.

Μετά την Συνδεσμοπλαστική, ο ασθενής μπορεί να αποχωρήσει εντός μιας ημέρας από το νοσοκομείο. Η φυσιοθεραπεία κρίνεται απαραίτητη στους ασθενείς που έχουν υποβληθεί στην επέμβαση. Στόχος της φυσιοθεραπείας είναι η ενδυνάμωση των μυών και η ανάκτηση του εύρους κίνησης του γόνατος. Η πλήρης ενσωμάτωση του μοσχεύματος και η αποκατάσταση του ασθενή απαιτεί χρόνο και συνήθως χρειάζεται 6 με 9 μήνες.

Για περαιτέρω πληροφορίες επικοινωνήστε με τον έμπειρο κι εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό, Μπουντογιάννη Πέτρο.

Ο Χειρουργός Ορθοπαιδικός Πέτρος Μπουντογιάννης είναι απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων (ΣΣΑΣ) και της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η ειδίκευσή του στην Ορθοπαιδική στο νοσοκομείο ΚΑΤ και σε ιδρύματα της Μεγάλης Βρετανίας, τον καθιστά ικανό για την ασφαλή πραγματοποίηση της  επέμβασης.

Η άρθρωση του ώμου έχει την ιδιότητα να εκτελεί μεγάλο εύρος κινήσεων σε πολλά επίπεδα. Αυτή η ελευθερία των κινήσεων γίνεται σε βάρος της σταθερότητας της άρθρωσης, έχοντας ως αποτέλεσμα η περιοχή του ώμου να γίνεται περισσότερο επιρρεπής σε τραυματισμούς.

Ως εξάρθρημα ώμου νοείται η απομάκρυνση της αρθρικής επιφάνειας του βραχιονίου οστού από την ωμοπλάτη. Συνέπεια αυτού του γεγονότος αποτελεί η ρήξη του επιχείλιου χόνδρου και των υπόλοιπων σταθεροποιητικών συνδέσμων. Παράλληλα, υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που μπορεί να υπάρξει και τραυματισμός του αρθρικού χόνδρου, των οστών και των νεύρων της συγκεκριμένης περιοχής.

Ποια είναι τα συμπτώματα που εμφανίζει ο ασθενής;

Τα κυριότερα συμπτώματα που εμφανίζει ο ασθενής είναι:

  • Ο έντονος πόνος στην περιοχή του ώμου
  • Η αδυναμία κίνησης του πάσχοντος άνω άκρου
  • Η παραμόρφωση της άρθρωσης
  • Το οίδημα στην πάσχουσα περιοχή
  • Τα μουδιάσματα στην περιοχή του ώμου και του χεριού

 

Πώς πραγματοποιείται η διάγνωση του εξαρθρήματος του ώμου;

Η διάγνωση της πάθησης επιτυγχάνεται με την κλινική εξέταση από ειδικό κι εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό και τον ακτινολογικό έλεγχο. Σε πρώτο χρόνο, ο ιατρός θα εξετάσει τα συμπτώματα του ασθενή και θα λάβει το ιατρικό ιστορικό του. Σε δεύτερο χρόνο, ο Ορθοπαιδικός θα συστήσει στον ασθενή την πραγματοποίηση του ακτινολογικού ελέγχου.

Ο ακτινολογικός έλεγχος αποτελεί σημαντικό στάδιο στη διάγνωση, από τη στιγμή που βοηθάει στην αναγνώριση συνοδών οστικών κακώσεων που ενδεχομένως υπάρχουν. Σε ορισμένες και σοβαρότερες περιπτώσεις, ο ιατρός μπορεί να συστήσει στον ασθενή να πραγματοποιήσει μαγνητική τομογραφία, ώστε να αποκαλυφθούν λεπτομερώς οι οστικές βλάβες και οι κακώσεις  των μαλακών χόνδρων και συνδέσμων.

Ποιες είναι οι αιτίες που οδηγούν στην εμφάνιση του εξαρθήματος ώμου;

Οι αιτίες που προκαλούν το εξάρθρημα ώμου είναι αρκετές. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην ανατομία της άρθρωσης, διότι επιτρέπει την εκτέλεση μεγάλου εύρους κινήσεων.

Ωστόσο, οι συχνότερες αιτίες εμφάνισης της πάθησης είναι:

  • Οι αθλητικοί τραυματισμοί, κυρίως σε ομαδικά αθλήματα, που υπάρχει η πιθανότητα να πραγματοποιηθεί βίαιη σύγκρουση μεταξύ δύο ατόμων
  • Οι τραυματισμοί εκτός αθλητικών δραστηριοτήτων, όπως για παράδειγμα εξαιτίας κάποιου τροχαίου ατυχήματος ή πτώσης του ασθενή.

 

 

Πώς αντιμετωπίζεται το εξάρθρημα ώμου;

Το εξάρθρημα πρέπει να αναταχθεί το ταχύτερο δυνατό. Ο χειρισμός της ανάταξης του εξαρθρήματος διενεργείται από έμπειρο  Ορθοπαιδικό, ώστε να αποφευχθούν πιθανές επιπλοκές, όπως κάταγμα βραχιονίου οστού  ή νευρολογικά προβλήματα  του άνω άκρου.

Η περαιτέρω αντιμετώπιση είναι είτε συντηρητική είτε χειρουργική.  Η επιλογή της μεθόδου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως είναι η ηλικία του ασθενή, το επίπεδο της καθημερινής του δραστηριότητας κι η ύπαρξη άλλων κακώσεων.

Σε νεότερους αθλητικούς  ασθενείς προτιμάται η χειρουργική επέμβαση, καθώς το ποσοστό υποτροπής σ’ αυτές τις περιπτώσεις ανέρχεται στο 90%. Σε μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς, συνήθως, το εξάρθρημα αντιμετωπίζεται συντηρητικά με ταυτόχρονη ενδυνάμωση του στροφικού πετάλου.

Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει την ακινητοποίηση του άνω άκρου με μία κλασική ανάρτηση. Η ακινητοποίηση αυτή διαρκεί από  2 έως 6 εβδομάδες. Παράλληλα, ο ιατρός θα συστήσει στον ασθενή να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, ώστε να ενδυναμωθούν οι μυς του ώμου.

Η χειρουργική αντιμετώπιση πραγματοποιείται αρθροσκοπικά, έχοντας ως στόχο την καθήλωση του ραγέντος επιχείλιου χόνδρου με την βοήθεια των οστικών αγκυρών.

Για οποιαδήποτε απορία σχετικά με το εξάρθρημα ώμου, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον εξειδικευμένο και έμπειρο Ορθοπαιδικό Χειρουργό Πέτρο Μπουντογιάννη. Ο ιατρός θα σας προτείνει το κατάλληλο θεραπευτικό πλάνο σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σας.

Πέτρος Μπουντογιάννης

Χειρουργός Ορθοπαιδικός - Στρατιωτικός Ιατρός

Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός-Τραυματιολόγος Πέτρος Μπουντογιάννης είναι απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων (ΣΣΑΣ) και της Ιατρικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ειδικεύτηκε στην Ορθοπαιδική στο νοσοκομείο ΚΑΤ και σε ιδρύματα της Μεγάλης Βρετανίας (Addenbrookes Hospital, Hinchingbrooke Hospital). Μετά την λήψη του τίτλου της ειδικότητας εξειδικεύτηκε στη Χειρουργική Καταγμάτων της Πυέλου (κατάγματα λεκάνης) στο νοσοκομείο Hull Royal Infirmary της Μεγάλης Βρετανίας.

Επισκεφθείτε το Ιατρείο

Μοσχοπούλου 3, Κατεχάκη 11526, Αθήνα 

Πρόσβαση από το Μετρό (χάρτης)

Κλείστε Ραντεβού

Καλέστε καθημερινά 
09:00 - 21:00 στο τηλέφωνο 211 41 28 732

Αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών
698 35 10 299

   Facebook

   Instagram

   Youtube

ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ